Nga Çlirimtari Genc Sefa-Lushnja
𝐅𝐉𝐀𝐋𝐀 𝐐Ë 𝐍𝐔𝐊 𝐏Ë𝐑𝐊𝐔𝐋𝐄𝐓
Sot nuk folën vetëm katër burra.
Sot foli një popull.
Në atë sallë të ftohtë, ku drejtësia matet
me procedura e paragrafë,
u ngrit zëri i atyre që dikur u ngritën
me pushkë për liri.
Katër heronj.
Katër liderë.
Katër luftëtarë që historia
i njeh ndryshe nga akuzat.
Ata nuk shkuan atje si të thyer.
Shkuan si malet – të heshtur, por të pathyeshëm.
Shkuan si betimi i dhënë mbi flamur,
si fjala që nuk blihet e nuk shitet.
Sepse liria nuk lindi në zyra.
Ajo lindi në male, në flakë, në gjak e sakrificë.
Dhe ata ishin aty – jo për lavdi,
por që fëmijët e këtij kombi të mos rriteshin
në pranga.
Sot, para botës, ata folën me qetësinë e njeriut
që e di të vërtetën e vet.
Fjalët e tyre nuk ishin mbrojtje –
ishin dëshmi.
Dëshmi se lufta për liri nuk është krim.
Se qëndresa nuk është faj.
Se dashuria për atdheun nuk gjykohet
me kode penale.
Mund t’i mbajnë në banka të akuzuarish,
por nuk mund t’i zbresin nga altari i historisë.
Mund të vonojnë drejtësinë,
por nuk mund ta ndryshojnë të vërtetën.
Sepse e vërteta është si drita –
edhe kur e mbulon me duar,
ajo gjen çarje dhe shpërthen.
Le ta dëgjojë bota:
Ata nuk kërkuan mëshirë.
Kërkuan drejtësi.
Dhe drejtësia nuk është hakmarrje politike,
as barazim artificial i viktimës me agresorin.
Drejtësia është njohja e sakrificës.
Është respekti për gjakun e derdhur për liri.
Sot, fjala e tyre përfundimtare
nuk ishte fund.
Ishte betim i ri.
Ishte mesazh për brezat:
Mos u përkulni.
Mos u frikësoni.
Mos e mohoni luftën tuaj.
Sepse kombet që turpërohen nga liria e tyre,
humbin më shumë se një gjyq —
humbin shpirtin.
Ndaj sot, ne nuk heshtim.
Ne qëndrojmë.
Siç qëndruan ata.
Dhe historia, herët a vonë,
do ta thotë fjalën e saj përfundimtare.
Autor: Genc Sefa – Lushnja
Luftëtar i robëruar në emër të atdhedashurisë
Burgu i Idrizovës, 18 shkurt 2026. 🇦🇱

