Elvira Zeneli-Eleganca e një gruaje të bukur mes dritës dhe gjelbërimit
Elvira Zeneli Eleganca e një Gruaje të Bukur: Mes Dritës dhe Gjelbërimit Në një hapësirë ku drita e bardhë shpërndahet
Lexo më tepër...Elvira Zeneli Eleganca e një Gruaje të Bukur: Mes Dritës dhe Gjelbërimit Në një hapësirë ku drita e bardhë shpërndahet
Lexo më tepër...KUR NGJYRAT KTHEHEN Kur ngjyrat kthehen,nuk do t’i njoh menjëherë…do më duken të huaja,si lumturia kur troket pas një kohe
Lexo më tepër...VETËM ZOTI KUR T’NA NDAJË Zërin tënd kur e dëgjoj,zemra ime çohet peshë,e buzëqeshjen kur ta shikoj,Sikur më shtohët edhe
Lexo më tepër...Elvira Zeneli Dashuri mes Faqeve Ishte një pasdite e ngrohtë prilli, dhe ajri mbante aromën e luleve të çelura që
Lexo më tepër...PARADOKSI I DASHURISË Në mjegulla paragjykimi endet vetëdija.Me peshë të padukshme zemrës rëndon.Hije e keqkuptimit paqartësisë shfaqet,shpirt i trazuar nuk
Lexo më tepër...FTOHJA E SHPIRTIT Rrugicash pa emër, pa hartë shtrirë varfëria.Të ndjek si hije në ditë me diell,mbajtur gërryer si kripa
Lexo më tepër...Frikë…më shumë se dikur,koha të tremb…ajo vetëm ikën,dhe nuk kthehet kurrë. Të mbyll shumë shtigje,s’ka më kthim…hapat mbeten pezull,mes kujtimesh
Lexo më tepër...E dua dashurinë. Se dua dashurinë,të vijë e të ikij.Një herë të bën akull,një herë të bën valë.E dua të
Lexo më tepër...“Aromë floriri, shpirt i varfër” Lakmia e sotit ka veshë, por s’ka zemër.E ndien aromën e floririt,por jo erën e
Lexo më tepër...GJITHÇKA DHE ASGJË Sytë shohin, shihen.Fshehin, fshihen.Hetojnë, hetohen. Qeshin — dikush rritet në dritë.Verbohen — dikush tretet në hije. Ndizen
Lexo më tepër...