Nga Çlirimtari njohur Genc Sefa -Lushnja

UJKU NUK E FAJËSON DOT NATËN

Kur agimi trokiti mbi pyll,
heshtja mbante erë gjaku.
Bisha kërkonte fajtor te nata,
ndërsa hëna,
e qetë si ndërgjegjja,
vazhdonte të ndriçonte njësoj
mbi të pafajshmin
dhe mbi vrasësin.

Drita nuk zgjedh kë të prekë.
Ajo bie mbi çdo ballë njësoj.
Por zemra zgjedh
nëse do të mbajë besën
apo do të ushqejë bishën.

Nuk është errësira
që lind tradhtinë.
Ajo vetëm i jep strehë
atij që e ka vrarë dritën
brenda vetes.

Edhe unë kam ecur
nëpër net pa yje,
ku heshtja më rëndonte
më shumë se prangat,
e dhimbja më rrinte pranë
si hija që nuk ndahet.

Por nuk u bëra ujk.

Më doli përpara tradhtia,
jo me ulërimën e malit,
por me buzëqeshjen e mikut.
Ma shtrëngoi dorën,
më foli për besë,
pastaj,
kur rruga u mbush me gremina,
më la vetëm
përballë stuhisë.

Atëherë e kuptova
se plagët më të thella
nuk i hap dhëmbi i bishës,
por dora
që dje e quaje vëlla.

Që nga ajo ditë,
fati m’u bë udhë e gjatë.
Më mori vite,
më vodhi çaste
që nuk kthehen më.
Më la larg
atyre që i dua,
dhe pranë
heshtjes që nuk fle.

Kam parë njerëz
t’ia hedhin fajin kohës,
fatit,
natës
e botës mbarë.
Por koha nuk tradhton.
As nata.
As fati.

Tradhton vetëm ai
që shet ndërgjegjen
për një grusht përfitimi,
që thyen besën
për të shpëtuar veten.

Më thanë:
“Hakmerru.”

Por hakmarrja
do të më bënte
një hije të ujkut.

Prandaj zgjodha
ta mbaj plagën,
por jo urrejtjen.
Ta mbaj dhimbjen,
por jo ligësinë.
Sepse nuk doja
që tradhtia e tjetrit
të bëhej fytyra ime.

Sot,
kur shoh hënën
të ngrihet mbi botë,
e di
se ajo ndriçon njësoj
mbi atë që mban besën
dhe mbi atë që e shet.

Dhe një ditë,
kur zërat të jenë shuar,
kur maskat të kenë rënë,
nuk do të peshohen
arsyetimet.

Do të peshohen veprat.

Atëherë
askush nuk do ta pyesë ujkun
sa e errët ishte nata.

Do ta pyesin
pse zgjodhi
të bëhej bishë.

Sepse nata
nuk e krijon ujkun.

Ajo vetëm
ia zbulon botës
fytyrën e vërtetë.

Ndërsa ai
që mbetet besnik
edhe kur tradhtohet,
edhe kur rrëzohet,
edhe kur e rëndon fati,
nuk humbet kurrë.

Sepse mund t’i marrin
lirinë,
vitet,
madje edhe buzëqeshjen…

Por kurrë
nuk mund t’i marrin
nderin
dhe të vërtetën.

---

Autor: Genc Sefa – Lushnja
Ish ushtarak, luftëtar në UÇK, UÇPMB,
dhe në Lagjen e Trimave në Kumanovë

12 korrik 2026 🇦🇱