RRËNJË, FIS, PLIS E LISNga KUMRIE ABDYL SHALAKëto poezi ua dedikoj trungut,fisit e plisit, rrënjëve që më mbajtën të fortë.Më

Shije malli Ah, çfarë hije të bukur ka edhe malli,kur afrohet pranë mejepas një kohe shumë të gjatë në distancë.

NJË DOLLÍ PËR TY Eja,Ta ngremë kupën drejt dritës,Si bekim I thënë në heshtje.Jo për verën,Por për gjakun e ditëveQë

Elvira Zeneli Shoku i ri në klasën tonë Ishte një ditë e bukur pranvere. Rrezet e diellit hynin nga dritarja

MOS MA PREK JETËN U vonuat.Jo në kohë,por në vetëdije.Fatin e copëtuatdhe copat i quajtët zgjedhje.I dhatë drejtim pa busull,pastaj

Elvira Zeneli Fjala artistike si shprehje e thellë e qenies njerëzore Fjala e shkruar përfaqëson një nga format më të

PO VALLËZON NË VARGJE Sa herë deshata derdh lumturinë time në ty,kohën nuk e llogarita,mjaftonte të të shihja të qeshur,gëzimin

N’ dialog me atë A kthehemi prej fillimit?Në cilin fillim, thua?Në ditën kur veç u njohëm.Pse e do atë kohë,

Elvira Zeneli Derisa të më mbajë fryma Unë do të të dua Ty, ende sa nuk jam shuar,sa zjarri në