Nga ushtaraku Genc Sefa -Lushnja

𝐍𝐔𝐊 𝐏Ë𝐑𝐊𝐔𝐋𝐄𝐌

Nuk mora udhë të shtruar, as shteg të lehtësuar,
më priti gur e shkëmb, në terr të mbuluar;
por zemrën s’e kam bërë për t’u dorëzuar,
as shpirtin përpara stuhisë për ta përkulur.

Kur qielli m’u nxi e rrufetë ranë mbi mua,
nuk kërkova strehë, as fatin s’e mallkova;
me forcën që më mbeti, përpara vazhdova,
se rrugën që kam zgjedhur, me nder e pagova.

Le të shembet ura, le të mbyllet shtegu,
le të ngrihet përpara edhe mali më i egër;
nuk kthehem pas përballë asnjë furtune,
se besa më prin përpara, si drita nëpër muzg.

Nuk kërkoj mëshirë, as rrugë të dhuruar,
as emër që fitohet me fjalë të stolisura;
dua që çdo gjurmë të mbetet e fituar,
me ballin lart, me duart e palodhura.

Nëse më zë nata, do ta pres agimin,
nëse më rëndon barra, do ta mbaj qëndresën;
nuk ia fal askujt të drejtën mbi vendimin,
as nuk ia shes askujt lirinë e ndërgjegjes.

Dhe kur të mbërrij atje ku më thërret qëllimi,
s’do të numëroj plagët, as vitet e humbura;
do të shoh pas gjurmët, dëshmi të udhëtimit,
se çdo rrëzim më mësoi të qëndroj!

---

Autor: Genc Sefa – Lushnja

6 nëntor 2026 🇦🇱