Nga trimi Genc Sefa -Lushnja

KA VETËM NJË DIELL

Unë e përbuz paqen
që lind nga gjunjët e përkulur,
paqen që vjen si një leckë e lagur
mbi plagët e një populli të gjallë.

E përbuz atë heshtje
që mbulohet me fjalë të bukura,
por në fund të betejës
mbledh vetëm trupat e të rënëve
dhe i numëron si shifra në letër.

E përbuz erën e gjakut
kur ajo bëhet zakon,
kur burrat që duhej të ngriheshin
mësohen të ulin kokën.

Dhe ata që shkelin eshtrat e të rënëve në baltë,
si të ishin fjolla bore —
edhe ata i përbuz.

Prandaj këndoj për heronjtë,
nga thellësia e shpirtit që vlon,
nga thirrja e dheut të lashtë
që flet në gjakun tonë.

Sepse jam lodhur nga ajo thënie e vjetër
që na e përsërisin si mallkim:
“Ne jemi si delet.”

Jo!

Delet nuk kanë histori,
nuk kanë varre me flamur,
nuk kanë këngë që ngrihen
si mal mbi shekuj.

Delet nuk lindin burra
që për një grusht dhe
ngrihen kundër perandorive.

Ne nuk jemi tufë.

Ne jemi bij të një dheu
ku çdo gur ka një emër,
ku çdo lumë ka parë gjak,
dhe çdo mal ka dëgjuar betime.

Në këtë tokë
nuk janë rritur vetëm lisat —
janë rritur edhe betimet.

Këtu nuk mbillet vetëm gruri —
këtu mbillet edhe fjala
që nuk shitet.

Dikur na mësuan:
“Toka blihet me para.”

Por toka nuk blihet.

Toka fitohet me qëndresë,
me djersë që bie si shi mbi arë,
dhe kur duhet —
me gjakun që nuk pranon robëri.

Sepse toka nuk është mall.
Toka është kujtesë.

Ajo mban në gjoks
hapin e të parëve,
britmën e luftëtarëve,
dhe lotin e nënave.

Dhe kush mendon
se një popull mund të jetojë
pa kujtesë —
ai nuk e njeh historinë.

Sepse në mishin e këtij kombi
ka një gjak që zgjohet
sa herë që padrejtësia troket në derë.

Si një shtyllë zjarri
që ndizet në errësirë,
si një dritë
që nuk shuhet nga shekujt.

Nuk ka dy të vërteta në këtë botë.
E vërteta është vetëm një.

Ashtu siç nuk lindin dy diej
mbi të njëjtin qiell.

Dhe mbi këtë tokë
që quhet Shqipëri
nuk ka dy shpirtra,
nuk ka dy betime.

Ka vetëm një gjak
që rrjedh ndër shekuj,
një kujtesë
që nuk shuhet nga furtunat e kohës.

Sepse njeriu mund të bjerë,
mund të rrëzohet në baltë e në pranga —

por kombi që ngrihet nga e vërteta
nuk përkulet kurrë.


Autor: Genc Sefa – Lushnja
Luftëtar i robëruar në emër të atdhedashurisë
Burgu i Idrizovës, 17 mars 2026.🇦🇱