Nga Bruna Gosa

Bruna Gosa

Si të dua ty

Si mëndafshi shpalosur nëpër dredhkë,
Ka në bukuri, si nata vezulluese,
Dhe qiejt me yje, dhe gjithçka,
Është më e mirë, më e ndritshme.

Takohen sytë ndaj asaj drite të butë,
Duke e gjetur edhe sekretin,
Për me dasht, si për herë të parë,
Dhe parajsa si për çudi ndalet.

Dashuria u dogj pa u parë,
Kënaqësi e pakënaqur mbetet,
Dhimbje pa u lënduar çmendet,
E jotja është dashuri e bukur.

Që më bëri zemër vezullimi,
Përtej zbulimeve e jotja është,
Lakmia e pafundme zotëri,
Drejt të patejkalueshmes.