Nga poetja dhe gazetarja Dalinë Arifi

Zhig e kam

Zhig m’i kanë sytë e tu,
të ëmbël e të thellë me m’shikju.
Zhig e kam veç një herë me të thirr në emën,
me bërtit prej dashnisë së madhe,
veç një herë me të pa si kthehesh i habitun,
me ata sy bojë qielli, që ndonjëherë marrin jeshilen,
jeshilen teme të preferume.

Zhig m’ka met me t’i puth buzët,
me shku n’qiellin e shtatë e prap me u kthy,
me ec n’tokën që çdo ditë e shkel.

Zhig e kam edhe një herë me t’kqyr tinëz,
si me m’fsheh prej synit pa m’vërejt ti,
herë ti me m’i lshu sytë tinëzisht,
herë unë me t’shikju ashiqare.

Zhig e kam me ta ni aromën tane,
e me u ngi me ty, edhe pse tan jetën jam e uritun.
Zhig e kam me u preh qetësisht n’puthjet e tua,
zhig ka me met tan jetën ai zani yt që m’jep jetë.

Sytë qelë kanë me met kur të vdes,
nëse nuk t’kallxoj për dashninë teme.

Dalinë🧚🏻‍♀️