Elvira Zeneli Dashuri mes Faqeve Ishte një pasdite e ngrohtë prilli, dhe ajri mbante aromën e luleve të çelura që

PARADOKSI I DASHURISË Në mjegulla paragjykimi endet vetëdija.Me peshë të padukshme zemrës rëndon.Hije e keqkuptimit paqartësisë shfaqet,shpirt i trazuar nuk

FTOHJA E SHPIRTIT Rrugicash pa emër, pa hartë shtrirë varfëria.Të ndjek si hije në ditë me diell,mbajtur gërryer si kripa

Frikë…më shumë se dikur,koha të tremb…ajo vetëm ikën,dhe nuk kthehet kurrë. Të mbyll shumë shtigje,s’ka më kthim…hapat mbeten pezull,mes kujtimesh

E dua dashurinë. Se dua dashurinë,të vijë e të ikij.Një herë të bën akull,një herë të bën valë.E dua të

“Aromë floriri, shpirt i varfër” Lakmia e sotit ka veshë, por s’ka zemër.E ndien aromën e floririt,por jo erën e

GJITHÇKA DHE ASGJË Sytë shohin, shihen.Fshehin, fshihen.Hetojnë, hetohen. Qeshin — dikush rritet në dritë.Verbohen — dikush tretet në hije. Ndizen

Rrugëve të qytetit tënd Është dikush që jeton këtyre rrugëve, erën e tij e ndjejë.dikush që më dridh zemrën e

SONTE VETËM PËR SHOKË DHE DASHAMIRË , TE DAJA REXHË- MARÇELO ! MIRË SE VINI ! ME NEVE SONTE EDHE