Elvira Zeneli Shoku i ri në klasën tonë Ishte një ditë e bukur pranvere. Rrezet e diellit hynin nga dritarja

MOS MA PREK JETËN U vonuat.Jo në kohë,por në vetëdije.Fatin e copëtuatdhe copat i quajtët zgjedhje.I dhatë drejtim pa busull,pastaj

Elvira Zeneli Fjala artistike si shprehje e thellë e qenies njerëzore Fjala e shkruar përfaqëson një nga format më të

PO VALLËZON NË VARGJE Sa herë deshata derdh lumturinë time në ty,kohën nuk e llogarita,mjaftonte të të shihja të qeshur,gëzimin

N’ dialog me atë A kthehemi prej fillimit?Në cilin fillim, thua?Në ditën kur veç u njohëm.Pse e do atë kohë,

Elvira Zeneli Derisa të më mbajë fryma Unë do të të dua Ty, ende sa nuk jam shuar,sa zjarri në

DIPLOMA S’TË BËN NJERI Ti që shet mend vend e pa vend,Që përbuzë fjalën e shkelë çdokënd,Një copë letër në

Elvira Zeneli Ndryshimi si zgjedhje e ndërgjegjshme Në një moment të pashmangshëm të jetës, njeriu ndalon së jetuari për t’u

NDERIM PËR PROF. MHILL VELAJ Me rastin dhe marrjes së Titullit Doctor Honoris Causa (DHC) “Sapientia aedificat” — urtësia ndërton.