Nga Çlirimtari Gjeneral Genc Sefa-Lushnja

NË KOHËN E MASKAVE

S’ka plagë më të thellë se kjo që shohim sot —
kur nderi rri i uritur, e turpi ha me sofrën plot,”
kur dora që ka djersë kërkon një copë mëshirë,
e përballë i del maskarai — me barkun plot
e shpirt të ngrirë.

Kur fjala e drejtë bëhet barrë në këtë vend,
dhe e vërteta shitet lirë në tregun pa ndërgjegje,
aty ku njeriu i ndershëm lutet me sy përdhe,
ndërsa hajduti qesh — e quhet zot mbi ne.

Kjo nuk është kohë — kjo është një plagë që flet,
një kohë ku padrejtësia rritet si ferr i qetë,
ku nderi varroset pa zë, pa gur, pa emër,
dhe krimi vishet me kostum, me buzëqeshje
e me zemër.

E shohim çdo ditë — nuk është më rrëfim,
është buka që mungon, është shpirti në mjerim,
është nëna që s’flet, por loti i rrjedh pa zë,
është burri që përkulet — jo nga frika, por nga nevoja që s’e lë.

E ndërkohë mbi ta — ngrihen kulla prej mashtrimi,
me themele në gënjeshtër e kulm në poshtërim,
ata që s’kanë djersë, por kanë mijëra fjalë,
që shesin moralin — e blejnë njeriun me mall.

Po mos harro — kjo tokë ka parë më shumë se kaq,
ka parë gjak për nder, jo për karrige e për lak,
ka lindur burra që s’u përkulën para djallit,
por sot po i shohim bijtë — duke u shitur
për një kockë të fatit.

Dhe prapë…
diku në këtë errësirë që s’ka më turp as ligj,
ka një zemër që s’thyhet — edhe pse digjet
si prush i zi,
ka një burrë që rri në këmbë —
edhe kur bota e shtyn,
se dinjiteti s’blihet — dhe nuk vdes,
veç rri e pret ditën që vjen.

Sepse nuk do zgjasë përjetë kjo natë e përdhosur,
as kjo kohë e maskave me shpirt të kalbur
e të poshtëruar,
do vijë një ditë — jo nga qielli, por nga ne,
kur njeriu i ndershëm s’do lutet më…
por do ngrihet — dhe do bëhet rrufe.

Deri atëherë…
mbaje shpirtin gjallë — mos e shit për një kafshatë,
se më mirë i varfër me nder, se i pasur me mëkat.

---

Autor: Genc Sefa – Lushnja
Luftëtar i robëruar në emër të atdhedashurisë
Burgu i Idrizovës, 27 prill 2026. 🇦🇱